Met gebruik van de nodige bronnen is het gelukt om een beschrijving te geven van een groot aantal oranje huwelijken.
Máxima & Willem-Alexander Het Huwelijk 02 02 2002 Máxima droeg een klassieke, roomwitte bruidsjurk van Valentino Couture in Parijs. De jurk is gemaakt van mikado-zijde en heeft lange mouwen en een opstaande boothals. Het is gebruikelijk bij koninklijke huwelijken dat de jurk geen decolleté heeft. De jurk heeft een sleep van vijf meter van zijde en tule met stippeltjes. De lange sluier is met de hand versierd met motieven van bloemen en ranken van kant. De trouwjurk was gemaakt van ivoorkleurige mikado-zijde met lange mouwen en een bénitier hals. De jurk was nauw aansluitend met vanaf de taille een licht uitlopende rok en een vijf meter lange sleep. Weerszijden van de jurk waren ingezet met geborduurde kant. De lange sluier van zijden tule met stippeltjes zijn met de hand versierd met motieven van bloemen en ranken van kant. De trouwjurk werd ontworpen en vervaardigd door Valentino Couture te Rome. De Prins droeg het Groot Tenue (tenue 1) van de Koninklijke Marine in de rang van Kapitein ter Zee. De bruidsjonkers droegen een kort jasje en een broek van rood fluweel, wit overhemd van katoenen poplin, witte maillot en zwarte lakschoentjes. Over het jasje werd een sjerp van rode taft zijde gedragen. BRUIDSBOEKET TROUWRINGEN HUWELIJKSMONOGRAM BLOEMEN Deze koninklijke paren gingen hen voor.... Op 28 juni 1965 maken Koningin Juliana en Prins Bernhard via radio en televisie de verloving bekend. Voordat een Koninklijk Huwelijk plaatsvindt, wordt eerst toestemming gevraagd bij het Parlement. In het najaar van 1965 nemen de Tweede Kamer en daarna de Eerste Kamer de toestemmingswet voor het huwelijk aan. Claus von Amsberg verkrijgt direct daarna het Nederlands staatsburgerschap. Beatrix Beatrix draagt in 1966 een jurk van het Hollandse Maison Linette, gemaakt van ruwe zijde. Het is een tweedelige jurk met een uitwaaierende rok en een lange sleep. Ook de diadeem die de bruid draagt is opvallend. De tekeningen voor het bruidstoilet zijn gemaakt door het Huis Staron in het Franse Saint-Etienne. Dit huis heeft ook de zijde speciaal vervaardigd. 
De sluier van Máxima is vastgezet met een tiara met sterren. Deze is samengesteld uit onderdelen van tiara's die door vroegere Nederlandse koninginnen zijn gedragen. Zo zaten er deeltjes uit de hoofdsieraden van koningin Emma en koningin Wilhelmina bij. Verder droeg Máxima diamanten oorhangers en een diamanten armband.
De Prins droeg daarbij zijn onderscheidingen:
- Ordelint en ster, Ridder Grootkruis in de Orde van de Nederlandse Leeuw
- Ster, Ridder in de Huisorde van de Gouden Leeuw van Nassau - Officierskruis
- Inhuldigingsmedaille 1980 
De strooimeisjes droegen jurkjes van rood fluweel met een sjerp van rode taft zijde, een witte maillot en zwarte lakschoentjes.
De bruidsmeisjes droegen een rok van rode satin duchesse en een blouse van rode velours met satin duchesse. Schoenen van een bijpassende kleur bij het rode satijn.
Bruidsmeisjes en strooimeisjes droegen bloemenkransjes in de kleur bordeaux rood.
Een langwerpig boeket van witte rozen, gardeniabloemen, lelietjes der dalen en twee soorten groen. Het boeket werd gemaakt door Jane Nienhuys en Elisabeth Thierry de Bye-Dolleman, bloemistes van Paleis Soestdijk. 
VERLOVINGSRING
De verlovingsring was een platina ring, bezet met een ovaal geslepen oranje diamant, aan weerszijden bezet met emerald geslepen diamanten, ingesloten tussen twee banden die zijn bezet met briljant geslepen diamanten. Willem-alexander heeft de ring zelf ontworpen met een juwelier.
De trouwringen van het bruidspaar zijn handgemaakt van platina, 2,5 millimeter breed en halfrond. De trouwringen zijn na de inzegening aangeboden door Juan Zorreguieta, broer van Máxima. Hij is student techniek aan de Katholieke Universiteit van Argentinië.
Het huwelijksmonogram is ontworpen door de Prins van Oranje en Máxima en vormgegeven door Hans Kruit. Het stond op de omslag van de Orde van Dienst.
Zilver, wit en oranjebloesem komen steeds terug in de koninklijke bruidsjurken. Al sinds mensenheugnis staan genoemde kleuren symbool voor onschuld en maagdelijkheid. De traditie van trouwen in het wit gaat terug tot de achttiende eeuw. Waarschijnlijk heeft prinses Anna van Hannover bij haar huwelijk met prins Willem IV van Oranje Nassau in 1733 de trend gezet. Zij droeg een kleed van zilverbrokaat. Hierop volgden den andere West-Europese hoven.
De japon zelf is een ontwerp van de in de grote modewereld onbekende Brabantse couturière, mevrouw L. Bergé-Farwick, eigenaresse van het modehuis "Linette" in Den Bosch. Op het klassieke tweedelige ensemble zijn fluweleelachtige motieven aangebracht die zijn geïnspireerd op het diadeem van diamanten en parels, dat het kapsel van de bruid bekroond. De motieven op de stof zijn verkregen door het uittrekken van kleine draadjes uit het satijn. Daardoor wordt het effect van fluweel bereikt. De japon in modieuze prinsesse-lijn heeft een aansluitend lijfje en een gerende rok. De opvallende rok waaiert uit in een zeer lange sleep van tule. De sleep, die vanaf het middel valt, is 5 meter lang en 2 meter 20 breed.
Op het hoofd draagt de bruid een korte sluier, die wordt vastgehouden door een van de mooiste pareldiademen met diamanten uit het koninklijk bezit. Dit huwelijksdiadeem is ook gedragen door koningin Wilhelmina op haar huwelijk in 1901 en werd speciaal voor haar gemaakt. De broche op haar bruidsjapon dateert uit 1858 en is nog van koningin Sophie. De bruidegom is gekleed in een rokkostuum.
Het bruidsboeket:
Het bruidsboeket bestaat uit eugariusbloemen en is vervaardigd door de Amsterdamse bloemist A. de Zoeten.
De bruidskinderen en bruidsmeisjes:
De bruidsmeisjes zijn: prinses Christina (zus van de bruid); prinses Christina van Zweden; en prinses Christina von Amsberg (zus van de bruidegom).
De bruidskinderen zijn: de 4-jarige jonkvrouwe Carolijn Alting von Geusau (de jongste dochter van prof.jhr. dr. F.A.M. von Geusau); de 6-jarige Daphne Stewart Clark (petekind van Beatrix); de 4-jarige graaf Markus von Oeynhausen-Stierstorpff en de 5-jarige Joachim Jencquel (een neefje van Claus).
De bruidskinderen dragen lange, rechte jurkjes, gemaakt van dezelfde zijde als de bruidsjapon, echter zonder fluwelen motieven. Kransjes in het haar van witte veertjes en bloemenmandjes completeren de toiletjes. De 6 bruidsmeisjes zijn gekleed in japonnen van fluweel met kanten bolero's in de kleuren groen, turkoois en lichtblauw. Op de mofjes zijn orchideeën vastgeprikt. Kleine veertjes in de kleuren van de japonnen vormen de hoofdtooi.
Op 10 maart 1966 voltrekt burgemeester van Amsterdam G. van Hall het huwelijk van Prinses Beatrix met de Duitse diplomaat Claus von Amsberg.
Juliana
Op 8 september 1936 werd de verloving bekend gemaakt van Prinses Juliana met Zijne Doorluchtige Hoogheid Prins Bernhard zur Lippe-Biesterfeld, met wie zij op 7 januari 1937 in het huwelijk trad. Op die datum was het precies achtenvijftig jaar geleden dat de grootouders van de Prinses, Koning Willem III en Koningin Emma, in het huwelijk traden.
Op haar trouwdag heeft Juliana een jurk van ivoorkleurige zijde, tule en zilverdraad aan. De japon is een Nederlands ontwerp en geïnspireerd op een veertiende-eeuws gotisch Madonna-beeld. Op de stof zijn rozen en oranjebloesem geborduurd.
Het burgerlijk huwelijk van Prinses Juliana en Prins Bernhard werd gesloten in het stadhuis van Den Haag op 7 januari 1937. De kerkelijke inzegening vond plaats in de Grote of Sint Jacobskerk. Vanaf dat moment nam het paar zijn intrek in Paleis Soestdijk te Baarn.
Wilhelmina
In oktober 1900 verlooft Wilhelmina zich met Hendrik van Mecklenburg-Schwerin. 
Op 7 februari 1901 trouwt het paar in Den Haag. Het is het eerste koninklijke huwelijk dat op Nederlandse bodem wordt gesloten. Wilhelmina is op haar huwelijksdag gekleed in een sleepjapon van de Franse ontwerper Nicaud. De jurk is gemaakt van zilverlamé bestikt met goud, zilver en glasparels. Ten tijde van het huwelijk is er kritiek op de jurk, omdat het zilverborduursel wegvalt tegen de witte ondergrond. De bruidegom draagt zijn uniform van luitenant-generaal der grenadiers.
Emma
Begin 1879 trouwt de inmiddels 61-jarige Willem III met Emma van Waldeck-Pyrmont. Emma droeg een sleepjapon van crème satijn, geborduurd met zilverdraad. Verder draagt ze een hermelijnen schoudermantel en een kanten sluier met een mirtekrans. De koning had zijn admiraalsuniform aan.
Sophia van Würtemberg
Willem III trouwt in 1839 met zijn nicht Sophia van Würtemberg. Zij draagt bij de plechtigheid een toilet van zware, witte damast, dat doorweven is met zilveren bloemmotieven en afgezet met een brede strook zilverkant. Het hoofd van Sophie is bedekt met een sluier die met een krans van mirte en oranje-bloesem aan het hoofd bevestigd is. Dit alles is bekroond met diadeem.
Anna Paulowna
In 1816 trouwt Willem II met 'Hare Keizerlijke Hoogheid' Anna Paulowna. Zij draagt een witte satijnen jurk met de traditionele roodfluwelen, met hermelijn gevoerde staatsiemantel van Rusland. De creatie is zo zwaar dat vijf edellieden Anna Paulowna moeten helpen met lopen.
Wilhelmina van Pruisen
Willem I en Wilhelmina van Pruisen treden op 1 oktober in 1791 met elkaar in het huwelijk. Zij draagt tijdens de bruiloft een geborduurde wit satijnen jurk met sluier en sleep. Verder is ze getooid met de versierde Pruisische koninginnekroon uit 1701 die is versierd met parels en briljanten. De feestelijkheden rondom het huwelijk in Berlijn duurden zeventien dagen.
gebruikte bronnen:
http://www.nos.nl/archief/site_maxima
bron: http://www.nos.nl/archief/site_maxima/paginas/fotogalerij/verloving.html